Σε υποταγή στην ΕΕ και στις ανάγκες των μονοπωλίων κάλεσαν τους εργάτες οι ηγεσίες σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ (ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ και συνδικαλιστικές παρατάξεις του ΣΥΡΙΖΑ) από την απεργιακή συγκέντρωση στο Πεδίον του Αρεως. Συγκέντρωση την οποία χαρακτήρισε η ιδιαίτερα μικρή συμμετοχή.
Στο απεργιακό ψήφισμα που εγκρίθηκε στη συγκέντρωση όπου συμμετείχαν αυτές οι δυνάμεις προβάλλεται το αίτημα «να προωθηθεί η ανάπτυξη, η απασχόληση και η κοινωνική συνοχή». Δηλαδή, να ληφθούν μέτρα για καπιταλιστικές επενδύσεις που θα δημιουργήσουν ελάχιστες θέσεις εργασίας, χωρίς δικαιώματα, με μισθούς πείνας και να εξασφαλιστεί κοινωνική ειρήνη, που τόσο ποθούν οι εργοδότες. Αποδέχονται την ΕΕ και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα - τα 2/3 της τρόικας και βασικά όργανα χάραξης και εφαρμογής των βάρβαρων μέτρων - «ευχόμενοι» «αλλαγή των πολιτικών (...) με στόχο την ανάπτυξη, την απασχόληση, την κοινωνική πολιτική και την οικονομική ενοποίηση της Ευρώπης»!
Στην ίδια κατεύθυνση κινήθηκαν και οι ομιλίες των εκπροσώπων των παρατάξεων αυτών. Ο Λ. Καραθανάσης (ΠΑΣΚΕ) είπε ότι αυτά τα μέτρα «δεν μπορούν να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητα». Ο Ε. Κασσές (ΔΑΚΕ) υπερασπίστηκε την «αξιολόγηση» των οργανικών μονάδων που οδηγεί σε απολύσεις και επιδείνωση των εργασιακών συνθηκών. Ο Α. Νταλακογιώργος (ΣΥΡΙΖΑ) κατηγόρησε το ΠΑΜΕ για κομματική περιχαράκωση και ανθενωτική δράση. Λίγο μετά ξεκαθάρισε ότι η παράταξή του καλεί σε ενότητα για πάλη με αίτημα, π.χ., τη διαγραφή μέρους του χρέους. Δηλαδή, να φορτωθεί στις πλάτες του λαού ένα μέρος του (όταν στο σύνολό του αυτό δεν το προκάλεσε ο λαός αλλά το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του). Ανατροπή της μνημονιακής πολιτικής και της κυβέρνησης που την εφαρμόζει (ζητώντας ουσιαστικά να έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση και να διαπραγματεύεται αυτός με την τρόικα).
Στο απεργιακό ψήφισμα που εγκρίθηκε στη συγκέντρωση όπου συμμετείχαν αυτές οι δυνάμεις προβάλλεται το αίτημα «να προωθηθεί η ανάπτυξη, η απασχόληση και η κοινωνική συνοχή». Δηλαδή, να ληφθούν μέτρα για καπιταλιστικές επενδύσεις που θα δημιουργήσουν ελάχιστες θέσεις εργασίας, χωρίς δικαιώματα, με μισθούς πείνας και να εξασφαλιστεί κοινωνική ειρήνη, που τόσο ποθούν οι εργοδότες. Αποδέχονται την ΕΕ και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα - τα 2/3 της τρόικας και βασικά όργανα χάραξης και εφαρμογής των βάρβαρων μέτρων - «ευχόμενοι» «αλλαγή των πολιτικών (...) με στόχο την ανάπτυξη, την απασχόληση, την κοινωνική πολιτική και την οικονομική ενοποίηση της Ευρώπης»!
Στην ίδια κατεύθυνση κινήθηκαν και οι ομιλίες των εκπροσώπων των παρατάξεων αυτών. Ο Λ. Καραθανάσης (ΠΑΣΚΕ) είπε ότι αυτά τα μέτρα «δεν μπορούν να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητα». Ο Ε. Κασσές (ΔΑΚΕ) υπερασπίστηκε την «αξιολόγηση» των οργανικών μονάδων που οδηγεί σε απολύσεις και επιδείνωση των εργασιακών συνθηκών. Ο Α. Νταλακογιώργος (ΣΥΡΙΖΑ) κατηγόρησε το ΠΑΜΕ για κομματική περιχαράκωση και ανθενωτική δράση. Λίγο μετά ξεκαθάρισε ότι η παράταξή του καλεί σε ενότητα για πάλη με αίτημα, π.χ., τη διαγραφή μέρους του χρέους. Δηλαδή, να φορτωθεί στις πλάτες του λαού ένα μέρος του (όταν στο σύνολό του αυτό δεν το προκάλεσε ο λαός αλλά το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του). Ανατροπή της μνημονιακής πολιτικής και της κυβέρνησης που την εφαρμόζει (ζητώντας ουσιαστικά να έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση και να διαπραγματεύεται αυτός με την τρόικα).
No comments:
Post a Comment